Maandelijks archief: maart 2016

My Own Little Rock Star

Toen ik weer op jacht ging naar nieuwe stoffen, viel mijn oog gelijk op deze toffe muzikale tricot met gitaren en  Hand-V1-Artikelbild.

Zeer ongeduldig sneed ik een halve meter af en waste die snel voor in de wasmachine, terwijl ik fa-07-45-004a een basispatroontje uitknipte voor onze jongste telg. Ik heb het stofje uitgehangen bij de verwarming, zodat ik nog dezelfde dag aan de slag kon! En zo had Mr. M. in een handomdraai een nieuw shirt erbij. Hij superblij! Ik minder blij.

Clichés zijn er niet voor niets: haastige spoed is zelden goed.

Ik dacht dat ‘My Own Little Rockstar’ echt nog little was. Maar inmiddels is hij gewoon al een best grote, flinke jongen van bijna 6. En dan is maatje 110 echt te krap. Zeker als ik niet eens de tijd heb genomen even de maten na te meten.

Naast dat hij aan de krappe kant is, zit er nog een foutje in. Ook pure haast, waar ik normaal echt super kritisch ben bij elk project. Maar ik dacht, als ik de fout nou niet verklap, misschien dat niemand het ook ziet… Of toch wel?

FA-07-45-004x

De haaienbroek (stof: Sharks) is wel goedgekeurd, zowel door Mr. M. als door mama. Zo goed zelfs, dat Mr. M. hem niet meer uitdoet. Het liefst nooit meer!! En ik keur hem goed, omdat ik voor deze broek wel de tijd heb genomen en dus eindigde met een supercool exemplaar in de perfecte maat en zonder fouten!!

Wil jij nou ook zo’n coole Harajuku style, hippe harembroek voor jouw grote of kleine Rock Star, kijk dan vooral even hier. Ik zal met alle liefde, aandacht en tijd eentje voor jouw Rock Star maken!!

x la M

Model: Maddox Benjamin
Stof shirt: Little Rock Star – Navy – la Mima’s
Stof broek: Sharks (B*inspired by Poppy) – la Mima’s

 

LM-03-99-009x

Mohawk Hoodie voor een kleine Echelon

Deze hoodie stond eigenlijk al op mijn lijst voordat ik überhaupt kon naaien. Het leek me altijd ontzettend cool om een hoodie te hebben met een hanenkam op de capuchon. Dat was vroeger. Toen ik nog in mijn punkfase zat met hele wijde broeken met kettingen eraan, veel te korte buiktruitjes en een hondenriem met spikes om mijn nek droeg in combinatie met geblondeerde, roze of paarse of turquoise haren.  Helaas hadden we toen nog geen mobieltjes met camera, dus veel bewijsmateriaal is er niet meer van. Behalve een foto die onze gitariste nog uit de oude doos heeft weten te trekken met Kane. Waarom ik daar zo gek tegen Dinand sta aangeleund, vraag ik me ook af. Maar zo ging dat toen.

292179_409886589032467_1351326057_n

Inmiddels ben ik die leeftijd al ver ontgroeid. Maar gelukkig heb ik nu kinderen waar ik me op uit kan leven, haha. En gelukkig vinden mijn kinderen dat (meestal) niet heel erg.

Dus toen de twee jongste mannen van het gezin thuis kwamen met Thirty Seconds To Mars als hun nieuwe superhelden, kon ik dat alleen maar toejuichen. Als Spotify Thirty Seconds To Mars niet afspeelde, stond YouTube wel aan op de TV en werd er fanatiek meegezongen, gedrumd en gedanst met alle clips en concerten. Ieder woord, iedere beweging, iedere drumroffel werd nagedaan alsof hun leven er vanaf hing. 

Closer To The Edge sprong er meteen uit. En ik geef toe, zanger Jared Leto  wordt er inderdaad als één of andere superheld neergezet. Batman, Superman, Spiderman en dito verkleedpakken lagen maanden onaangeraakt in de kast. Jared Leto it was!

 

En toen kwam dat oude idee dus weer boven: een mohawk hoodie!! Ik zocht een patroon en vond dat in de Stevie Hoodie van La Maison Victor (editie nov-dec 15) die zojuist was uitgekomen. Ik koos een wat dikkere tricot met denim look en had al jaren een langharige rode bont in huis van mooie kwaliteit. Voor de voering van de capuchon koos ik een stofje uit eigen collectie van Simply Gorjuss (inmiddels uitverkocht).

De patroondelen van de capuchon paste ik aan, zodat ik er een strook van ca. 10 cm met het roodharige bont tussen kon naaien. Ook verlengde ik de mouwen iets, omdat die wat kort oogde voor zoonlief. En zette ik er mouwboorden aan. Dat vind ik altijd net iets lekkerder dragen bij een vest.

Na een avondje patroon tekenen en de volgende dag achter de naaimachine, was hij er dan eindelijk na jaren van dromen: een te gek vest met knalrode hanenkam!! Niet meer voor mij. Maar voor zoonlief!! Vol trots loopt hij voortaan met zijn favoriete vest rond. Vele ogen zijn op hem gericht als we in de supermarkt zijn of door de stad lopen. Rare en leuke opmerkingen zijn hem inmiddels niet meer vreemd. Maar net als zijn moeder vroeger heeft hij daar gewoon vette schijt aan!! 😉

SAM_4732

You Go Mr. L.!!